Restaurativni tretman ispunima kao vrsta ireverzibilne okluzalne terapije kojom se trajno mijenja postojeće stanje okluzalnih površina, kontaktni odnos zuba, osnova je kompleksne terapije funkcionalnih poremećaja orofacijalnog sistema.

Pri samoj konzervativnoj restauraciji oštećenih zuba posebnu pažnju treba posvetiti sprečavanju okluzo-artikulacionog traumatizma, posebno u predjelu bočnih zuba gdje se i razvijaju najveće sile žvakanja. Najčešći problem u restaurativnoj proceduri su prekomjereno ili pak nedovoljno oblikovane grizne površine, neravne ivice, neravni ivični grebeni, neostvarena kontaktna tačka, pre-ekstendirani ispuni… Nerijetko, baš ovakvi ispuni bivaju uzročnici traumatske okluzije, iritacije gingive, neprijatnog zadaha, parodontalnog džepa, predilekciono mjesto za nakupljanje hrane, dentalnog plaka, nastanak sekundarnog karijesa…

Adekvatnom restauracijom na okluzalnoj povšini zuba uspostavlja se sklad između zubnih nizova, potpornih zubnih tkiva, TMZ i neuromišićnog sistema, odnosno obezbeđuje se fiziološki optimalna okluzija. Kako je ovaj sklad teško ostvariti, okluzalna morfologija definitivnog ispuna mora se izmodelovati da u potpunosti simulira intaktan zub i apsolutno uskladiti sa antagonistima u svim artikulacionim položajima i kretnjama.

Takva, pravilno ostvarena okluzalna morfologija sa prisutnim kontaktnim tačkama, multiplim pravilno raspoređenim tačkastim kontaktima zuba antagonista omogućava da se funkcionalna opterećenja u toku žvakanja i gutanja pravilno prenose na potporni aparat zuba.

Treba istaći da i broj i položaj okluzalnih kontakata, način na koji zubi okludiraju u toku žvakanja mogu značajno uticati na pravilan izbor restaurativnog materijala, dizajn preparacije i time na kvalitet i trajnost restauracije.

Okluzalnom terapijom u stvari se treba prilagoditi zatečenoj okluziji. Ovo znači da se okluzalna morfologija prilagođava individualnim kretnjama donje vilice. Zato, prije restaurativne procedure neophodno je analizirati postojeću okluziju i utvrditi tip okluzalnih odnosa zuba gornje i donje vilice, provjeriti da li postoje smetnje i prevremeni kontakti, analizirati kontaktne položaje zuba, obratiti pažnju na postojanje kraniomandibularne disfunkcije.

Uzevši u obzir postulate savremene stomatologije, gdje se estetskom aspektu ispuna posvećuje posebna pažnja i od strane pacijenta, pravilan odabir boje ispuna kao i njegovo usklađivanje sa preostalim zubima i nadoknadama u ustima (u cilju postizanja aposolutne prirodnosti) predstavlja jedan od prioriteta kvalitetne restaurativne terapije. U tom cilju biramo materijale koji će svojom bojom i transparencijom oponašati strukture prirodnog zuba kako prednjih, tako i bočnih.

Kriterijumi pacijenta današnjice su iz dana u dan na sve većem nivou. Teži se apsolutnom uklapanju svih nadoknada u ambijent usne duplje.

Postizanjem originalnog anatomskog oblika zuba koji funkcionalno i estetski zadovoljava pacijenta uz poštovanje principa dobre stomatološke prakse, restaurativni tretman možemo smatrati uspješnim, a rezultate kvalitetnim i trajnim.

Blog